Elektronik müziğin en büyük gruplarından Chemical Brothers, 9 Ağustos'ta Solar Beach'te muhteşem bir performans sergiledi. Binlerce kişiyi coşturan ikiliyi etkinlikten önce İstanbul'u tepeden gören güzel bir manzaraya bakarlarken soru yağmuruna tuttum. Sorulacak daha çok soru vardı ama vakit el vermedi. Bir daha gelsinler, bir daha röportaj yapalım, bir daha coşalım.

90'ların ortasında sizin de aralarında bulunduğunuz Massive Attack, Portishead, Underworld, Prodigy gibi gruplar sayesinde gerçek breakbeat sound'u dirilmişti. Breakbeat'in bu yükseliş dönemini nasıl hatırlıyorsunuz?

Ed Simons: Evet, o zamanlar gerçekten de bir anda çok iyi müzikler ortaya çıkmaya başlamıştı. Ama açıkçası biz o saydığın gruplarla kendimizi çok bağdaştıramıyoruz. 1992'de ilk bu işe başladığımızda insanlar bize triphop kelimesini uygun görüyordu. Portishead ve Massive Attack'e de triphop diyorlardı ama bizim onlarla hiçbir alakamız yoktu. Saydığın gruplardan sadece Underworld, Chemical'ın sound'una yakındı. Zaten onlarla o dönemde çok sayıda konser verdik.

Tom Rowlands: O dönemin en güzel yanı tüm o grupların zamanında club'larda takılan insanlardan kurulu olmasıydı. Hiçbir yerde yayınlanmayan, sadece club'larda çalınan işlevsiz cd'ler doldurmaktansa albüm kaydedip onları piyasaya çıkartma imkanı buldu birçok insan.

2000'lerde ise durumun biraz değiştiğini ve DJ müziğini dışarıda tutarak söyleyecek olursak, breakbeat dahil elektronik müziğin geri çekildiğini söylemek mümkün mu?

Ed: Ben müziği "geri adım atmak" gibi tanımlarla ifade etmiyorum. İleri gitmek gibi bir mecburiyete de inanmıyorum.

Tom: Müziği gelişmeye tabi bir şey olarak görmüyoruz gerçekten. 30 yıl önce çıkmış bir şarkı şu an çalındığında kulağa çok taze gelebiliyor, hatta yeni müziklerden daha heyecan verici bile olabiliyor.

Belki de bir çember söz konusu.

Tom: Çember değil de, daha doğrusu tam bir çember değil, (eliyle birbirine benzemeyen çemberleri garip seslerle havada çiziyor) bir kaos teorisi. Dönüp duran ve birbirinin içine geçen bir sürü çember. Ve bu güzel bir şey. Müziğin heyecanını koruyan bir şey.

Chemical Brothers olarak, Chemical Brothers'a ve Prodigy'e yapıştırılan "electronic punks" etiketiyle aranız nasıl?

Tom: Biz punk değiliz, hatta hiç değiliz. Gayet düzgün beyefendileriz. İnsanların bize ne dediği hiç umrumuzda değil. Yani bir müzisyen olarak bizi bu tip terimler hiç etkilemiyor.

Ed: Prodigy ile aramızda hiçbir benzerlik göremiyorum. Özellikle son yedi sekiz senedir iki taraf da çok farklı, hatta zıt yönlere gitti. İmaj olarak da çok farklıyız, Prodigy baştan beri kızgın bakışlarıyla, dövmeleriyle, renkli saçlarıyla, piercingleriyle sahneye çıktı. Onların amacı her zaman agresif olmaktı, biz ise müziğimizi bir agresyonun parçası olarak görmedik. Biz gerilimli duyguları güçlü bir müzikle aktarmayı seçtik. Agresyon yerine gücü tercih ettik.

Hazır size yakıştırılan terimlerden söz etmişken, Aphex Twin ve sizin için kullanılan "intelligent dance music" (zeki dans müziği) hakkında ne düşünüyorsunuz?

Tom: Diğer terimler gibi umursamadığımız bir terim o. Sanki aptal dans müziği varmış gibi, böyle bir terim yaratmak bizce çok saçma. Çok fazla ukalalık taşıyan aptalca bir terim ve hem müziği yapana hem de müziği dinleyene bir hakaret içeriyor. Müziğimizi hiçbir zaman için "akıllı" olsun diye yapmıyoruz.

Peki bir müzik yazarı olsaydınız müziğinizi açıklamak için hangi kelimeyi seçerdiniz?

Ed: On yıldır müzik yaparak bence tek başına kategorize edilebilecek bir tür yarattığımıza inanıyorum. Atmosferiyle, enstrüman kullanımı ile, kendine ait ruhu olan bir şey bu. Tom'la yarattığımız bir şey ve bunun adı ancak Chemical Brothers müziği olabilir. Ama illa ki bir kelime seçecek olsaydık, bizim için kullanılanlar arasından triphop'u seçerdim. Çünkü kelime olarak hoşuma gitmişti:)

Elbette tam anlamıyla hip hop olduğunuz söylenemez, bir rapper'iniz yok ama Chemicals sound'unun temelinde hip hop beat'leri yatıyor. Bu bağlantı nereden geliyor? DJ set'lerinizde hip hop plakları çaldığınız oluyor mu?

Ed: Evet çalıyoruz. Mesela bu akşam büyük bir rave partisi olacak gibi görünüyor ve hiphop seyirciyi coşturmak için iyi olabilir. Hiphop zaten özellikle benim müzik yapmamdaki birinci sebeplerden biriydi. Drum machine'in başına geçip Public Enemy beat'lerini taklit etmeye çalışıyordum. Çok heyecan verici ve sizi özgür kılan bir şeydi hiphop. Ama bizim müziğimiz hiphop'u başka bir tavra, sadece bize ait bir renge yaklaştırdı. Başlangıçta üzerimizde yarattığı etkiyi reddedemeyiz.

Peki modern hiphop plaklarından çaldığınız oluyor mu, yani Public Enemy dedin ama yenilerden sevdikleriniz var mı?

Tom: Ohh tabii. DMX başta olmak üzere birçok sevdiğimiz hiphopçu var.

Hip hop kökenli DJ-prodüktör DJ Shadow dünyanın en büyük plak arşivinin sahibi olarak tanınıyor. Sizin arşivlerinizin durumu nasıl? İddialı mısınız?

Tom: Bizimkisi büyük olasılıkla onunkinden daha büyüktür!

Gerçekten mi, kaç tane var?

Ed: Çok fazla. Bak şuradaki (tam karşıda bir askeri bir bölge var ve depo gibi bir yeri işaret ediyor) yer var ya, tam onun gibi bir yerimiz var Southamptan'da. Depomuzda plakları kategorize edip düzene sokan biri var. İnsanlar para verip içeriye giriyorlar, plaklara bakıyorlar. Dışarı çıkarmaları yasak ama içeride dinleme imkanları var. Dünyanın her yerinden plak satın alıyoruz, özellikle de ikinci el plakçılardan ya da böyle eski plakları imha eden yerlerden falan. "Durun onları yakmayın" diyip son anda gözden çıkarılan plakları topluyoruz:) Bir anda dört bin tane plak alabiliyoruz. Depoda çalışan adamımız onları dinliyor ve bizim ilgimizi çekecekleri ayırıyor.

İlginç:) Peki Türkiye'den plak satın almayı düşünüyor musunuz?

Ed: Çok isterdik ama konsere az kaldı. Yarın da vaktimiz olmayacak.

AkÅŸamki performanstan beklentileriniz neler?

Tom: Geçen gece dışarı çıktık ve ortamın çok iyi olduğunu gördük. Herkes dost canlısıydı ve coşkuluydu.

Nereye gittiniz?

Tom: Crystal'a. Deep Dish vardı.

Peki club'a girdiğinizde noldu, tanıyanlar olmuştur, kargaşa çıktı mı?

Ed: Herkes kendi halinde takılıyordu, kimse tanımadı:)