Albümün hikayesi ve materyaller ortaya çıktıktan sonra müzik nereye gidebilir, daha iyi nasıl olabilir diye düşündüm. Temel düsturum buydu. Çoğu kimsenin bildiği gibi, Almora en başından beri benim kişisel projem aslında. Bu albümde daha da belirginleşiyor çünkü sahne ekibi ve stüdyo ekibi daha bir ayrışıyor. Bu tercihi yapmamın nedeni, prodüksiyonda, icra anlamında en iyisine ulaşmak, daha iyisini nasıl yapabilirim sorusunun yanıtı olarak ortaya çıktı. Sahne için ayrı, stüdyo için ayrı uzmanlaşmış müzisyenlerle çalışmayı tercih ediyorum uzunca bir süredir. Sahne ve stüdyo ortamı çok ayrı atmosferler çünkü. Tabii bir de hem sahne hem de stüdyo ekibimde olan arkadaşlarım da var; Bilge ve Duygu gibi. Bunun yanında albümün kayıt, miks ve mastering aşamasındaki özenli çalışmalar da albüme olumlu yansıdı. Bunun için başta Başar Ünder olmak üzere Roger Lian ve Nidal Aras isimlerini de zikretmeden geçmek istemem.

Almora dinleyicisi genel müzik kültürü yüksek olan bir kitle. Buna bağlı olarak Almora dinleyicileri en fazla, içeriğe, melodilere, sözler ve duydukları şeyden ne hissettiklerine bakıyorlar. Hissettikleri şey Almora tadıysa teknik detaylara takılmıyorlar. Onlar iyi müzik dinliyorlar ve iyi müziğe değer veriyorlar. Sadece kulakları ile değil kalpleri ile de dinliyorlar ve içselleştiriyorlar yazdığım şarkıları. Bir müzisyenin en çok isteyeceği şey de budur zaten.