"Circus"tan topu topu yalnızca bir sene önce çıkan "Blackout"ta yoğun olarak hissedilen bu etkinin bu kadar çabuk savuşturulabilmesi, belki de "Blackout" döneminde istenilen geri dönüş döneminin gerçekleştirilememiş olmasıdır. Geri dönüş demişken, aslında Britney albümleri bazında hiçbir zaman büyük bir düşüş yakalamadığı için en azından müzikal anlamda "Britney geri döndü." demenin biraz haksızlık olduğunu düşünüyorum. Albümlerinin satışları, piyasadaki inanılmaz düşüş dışında pek de istikrar düşürmüyor, single ve ödüller açısından da aman aman bir grafik farkı yok. Sanırım güzel yıldızın özel yaşamındaki çalkantılar o kadar müziğinin önüne geçmiş ki, arka plan için artık yalnızca önde gördüklerimize dayanarak tahmin yürütür olduk, sanki 10 senedir Britney'nin müziğiyle büyümemişiz gibi... "Circus" bu bakımdan Britney'den beklenen her şeyi yerine getiriyor. "...Baby One More Time" (1999) ile teen pop'u gruplardan alıp bireyselleştiren Britney, şimdi de R&B'nin pop üzerindeki etkisini yavaştan kaybetmesine ön ayak oluyor; üstelik 'I'm A Slave 4 U', 'Outrageous' gibi kimi geçmiş parçalarında o sulara uğramasına karşın... 'Womanizer', 'Circus' ve 'If U Seek Amy' (ya da diğer değişle 'F.U.C.K. Me' =-) ) single'ları albümün genel tavrını gayet başarılı özetliyor. Bunların dışında 'Unusual You', 'Blur', 'Mmm Papi' ve 'Rock Me In' gibi parçalara özel dikkat. Lady GaGa'nın çıkışı, Christina Aguilera'nın yeni albümünün ayak sesleri, Madonna'nın sulu R&B tadındaki son albümüyle aradığını bulamaması gibi göstergelerin yanında bir de bu albüm, 2010'lu yıllarda en azından bir süre hüküm sürecek yeniliğin ne olacağıyla ilgili ipuçları verir gibi. İki beğenmediğim nokta oldu yalnızca; birincisi "Blackout"ta da yer alan 'Radar'ın hiçbir değişiklik olmadan sanki az parça içeriyormuş gibi "Circus"a da dahil edilmesi; bir de "Blackout"ta hiç olmayan baladların bu albümde de vasat oluşu. Ne 'Out From Under', ne de 'My Baby' bir 'Everytime' ya da 'Born To Make You Happy' etkisi yaratabiliyor.