Evet Ayça Şen zaman zaman son derece geyik olabilir, radyo programlarında akla gelmeyecek esprileri birbiri ardına sıralayıp gülme krizine sokabilir; ama bu kadının hayatla ilgili, kendiyle ilgili anlatmak istediği dertleri var ve bunları da şarkılarında son derece kendine özgü bir şekilde kaleme almış. Tabii bu dertlerin altını kırmızı kalemlerle kalın kalın çizmiyor, kişiliğinin vazgeçilmez ve en cazip özelliği ironisi de bu aşamada devreye giriyor Ayça Şen'in. 'Sabotaj'da, 'Büyüdük'te, 'Aptal Gibi'de derdini anlatan ama bir yandan da bununla inceden alay eden bir kadın var. Bu bir kadın albümü mü peki? Kesinlikle hayır. "Astronot"ta anlatılan şeyler cinsiyetsiz, hepimizin sorunu, hepimizin başına gelen şeyler. Bunun da bir cinsiyeti olmasını bekleyemeyiz herhalde. Dinleyin ve de asıl kararı kendiniz verin. Çünkü bu albüm, tam da Ayça Şen'den beklenen çeşitliliğe ve albüm bitiminde yüzde tebessüm yaratma gücüne sahip. Bu da son zamanlarda pek de rastlanmayan bir durum.